Minęło już ponad dwa tygodnie od wspólnego startu z Sahibem w Odysei. Spośród wszystkich maratonów rowerowych na orientację ten jest najbardziej górski. Dlatego, nie mając na co dzień okazji trenować “pod góry” stresowałam się tym startem, mimo że zaczynać mieliśmy z Gródka nad Jeziorem Rożnowskim. Nie są to prawdziwe góry, nazywają się “pogórzem”, ale niech Was ta nazwa nie zmyli. W okolicy nie brak przewyższeń przekraczających 200 m, a logika przebiegu grzbietów gdzieś się zagubiła… Na mapie cały ten teren wygląda jak posiekany siekierą.

Moja styczność z Kaszubami to ubiegłoroczny Harpagan w Redzie oraz przeklikanie kiedyś całej mapy Kaszub – z której niewiele pamiętam. Rejon Kościerzyny jest zatem dla mnie dziewiczy, a więc zabawa nawigacyjna zapowiada się tym ciekawsza.

Bike Orient w tym roku zapowiadał się smakowicie. Poprzeczka poszła w górę – aż 170 km w dość ciasnym limicie 11 godzin okazało się wyzwaniem nawet dla najlepszych. Kto brał udział w łódzkiej edycji Mazovii, ten na pewno pamięta świetne widokowo ciągi wzgórz, głębokie wąwozy, rzeczki i cieniste lasy o dość przyjemnym, twardym podłożu.

Nie zwykłam pisać długich, szczegółowych relacji, takich o namierzaniu się na kolejne pk. Tym razem odstąpiłam od swoich zasad. Bo jak tu opisać krótko trasę 24-godzinną, która ciągnie się, ciągnie i dłuży? Jeśli ktoś ma ochotę poczuć smak całodobowego zmagania się z piachem, zimnem i trudną nawigacją, to zapraszam do lektury!

Mapa, kompas, rower, towarzystwo Sahiba i zapas ciastek – najlepszy przepis na udaną majową sobotę!